روانشناس سوییسی تعبیر جالبی از انسان خوشحال دارد که بسیار از تعریف عادی و معمولی خوشحالی فاصله دارد : بر اساسی این تعریف ، خوشحال بودن یعنی توانمندی بالای ما در شکیبایی و استقامت در برابر سختی ها ، خوشحالی یعنی اطمینانی درونی به این که درد و رنج و سختی و بیماری و مرگ جزء لاینفک زندگی ست اما هیچ کدام از آنها نمی تواند مرا از پا بیاندازد! خوشحالی یعنی میل به زندگی علی رغم علم به فانی بودن همه چیز، خوشحالی یعنی در سختی ها لبخند زدن ، خوشحالی یعنی آگاهی از توانمندی بزرگ ما برای به دوش کشیدن مشکلات ، خوشحالی یعنی بعد از هر زمین خوردن همچنان بتوانیم بلند شویم بعد از هر گریه همچنان بتوانیم بخندیم و لبخند بر لب دیکر همنوعان بیاوریم ، خوشحالی یعنی حضور کامل ما در هستی ، خوشحالی یعنی همچون رود جاری بودن و در حرکت بودن ، عبور کردن و به عظمتی بی پایان چشم دوختن خوشحالی یعنی توانایی ما به کفتن یک آری بزرگ به زندگى .... کارل گوستاو یونگ

/ 0 نظر / 45 بازدید