بنام انکه یاد اوری نامش مایه ی سکون و ارامش است

با سلام سلامی به گستره ی دریاها سلامی به بلندای اسمان به زیبایی بهاران به زلالی

چشمه ساران  وبه مهربانی کودکان .مهربانم کم تحملم سلام مدتهاست که می خواهم بزایت نامه بنوسم ولی وقت پیش نیامد تا هم اکنون این فرصت راغنیمت شمرده وبرایت مینویسم. میخواستم بگویم  که چرا  این همه اشفته و پریشان حالی چرا اینگونه خود راعذا ب میدهی چرا کمی صبورانه تر با مسائل برخورد نمیکنی چرا همیشه بر اثر عصبانیت و ندانم کاری کاری را انجام میدهی که بعد اثرات ان برایت ناراحت کننده وگاهی غیر قابل جبران باشد  نازنینم با ان قلب بزرگ وپاکی که داری باید خیلی بهتر از اینها با مسائل و مشکلات برخورد کنی وباز می گویم چرا اینگونه ناامید هستی چرا ما انسانها انچه را که نداریم تاسف میخوریم واز انچه داریم غافل هستیم مهربان من تو خوب میدانی در هر زمانی شرایط زندگی به گونه ایست ومشکلات زندگی همه مردم را تحت شعاع قرار میدهد یکی را زیاد وان دیگری را کمتر  وخذاوند بنا بر ظرفیت ولیاقت هر فردی اورا می سنجد ودر این ازمایشات است که انسان ابدیده شده وبه کمال میرسد دوست عزیز تاسف بر گذشته تنها راه چاره نیست عمر ما کوتاه و زمان ایستایی ندارد اگر قرار بود زمان منتظر ما بماند حال ما بهتر از اینها بود انچه میتوانم بگویم اینکه گذشته را زمانی بخاطر بسپار که از تجربیات ان برای ساختن اینده ات استفاده کنی نه اینکه مانع وسدی شود برای رسیدن تو به هدف وانچه میخواهی.( والسلام)