قلبش از احساس و شادی ساخته

برلبش صد بوته ی گل کاشته

چشمهایش خرمن اندیشه هاست

دستهایش عشق را پر داشته

سینه اش باغ پر از بوی بهار

جز بهاری که ورا کم داشته

خنده هایش شور وشادی افرین

گریه اش غم بر جهان بنگاشته

نام او مادر مرامش مادریست

او که درخود مهر را انباشته